“Mijn wereld werd weer groter”
Petra van Esch (48) vertelt hoe ze, na jaren van pijn en beperkte mobiliteit, met de Joiny opnieuw vrijheid, plezier en onafhankelijkheid terugvond.
“Het voelde alsof ik mijn leven terugkreeg,” vertelt Petra van Esch met een glimlach. Haar eerste rit op de Joiny staat nog helder in haar geheugen gegrift. Eind december, midden in de vrieskou, reed ze voor het eerst weer zelfstandig naar buiten. Niet afhankelijk van iemand anders. Niet beperkt tot korte stukjes lopen of voortdurend nadenken over pijn en energie en of ik zelf ergens wel zou kunnen komen. Gewoon zelf op pad.
“Alsof mijn wereld ineens weer groter werd.”
Wie Petra ontmoet, merkt al snel dat ze iemand is die al veel heeft meegemaakt. Ze heeft een wijding in de Katholieke Kerk (Ordo Consecrationis Virginum), leeft celibatair en ziet haar geloof als haar levensinvulling binnen de maatschappij. Daarnaast is ze creatief in alles wat ze doet. Ze zingt, schildert, schrijft, tekent en houdt zielsveel van muziek. Altijd was ze actief, ondernemend en bezig. Tot haar lichaam haar plotseling begon af te remmen.
In 2020 begonnen de klachten met hevige buikpijn. Uiteindelijk bleek sprake van ernstige adenomyosis, waarbij spierweefsel van haar baarmoeder naar binnen in de baarmoeder was gegroeid. Tevens was de baarmoeder verkleefd aan haar darmen. Vooral aan haar linkerzijde ontstonden steeds meer problemen. Lopen werd moeilijker, staan steeds pijnlijker.
“Op een gegeven moment kon ik soms nog maar een paar seconden staan.”
De verklevingen trokken door richting haar linkerbeen. In 2022 volgde een zware operatie waarbij haar baarmoeder en eierstokken werden verwijderd. Maar daarna ontstond een nieuw probleem. Omdat Petra zo lang nauwelijks had kunnen lopen of staan, leken haar hersenen haar linkerbeen niet meer goed te registreren. Haar been aansturen ging niet meer. Uiteindelijk kreeg ze de diagnose FNS: Functionele Neurologische Stoornis. FNS kun je vergelijken met een computer waarvan alle hardware nog aanwezig is, maar waarbij een belangrijk stuurprogramma ontbreekt. Daardoor werkt een onderdeel niet meer goed. In haar hersenen gebeurt eigenlijk hetzelfde: ze moeten nieuwe verbindingen leren maken. Dat proces kost veel tijd en vraagt intensieve wekelijkse fysiotraining. Toch blijven de fysiotherapeut en neuroloog positief dat Petra uiteindelijk weer kan lopen. Dat vooruitzicht geeft vertrouwen, ook al kan het herstel nog jaren duren. “Mijn been was er wel, maar mijn hersenen konden mijn been niet meer aansturen.”
Het maakte bewegen ontzettend moeilijk. Soms deed Petra twee tot drie uur over nog geen kilometer lopen. Ze gebruikt een rollator en een stok en volgt inmiddels al jaren fysiotherapie. Kleine stapjes vooruit zijn er wel, maar het vraagt enorm veel energie en ze ervaart nog steeds heel veel pijn en onmacht.
“Mijn hoofd wil vaak meer dan mijn lichaam aankan. Dat blijft lastig.”
Een scootmobiel voelde voor Petra nooit als de juiste oplossing. Niet alleen praktisch, maar ook emotioneel. Ze woont op driehoog in een appartementencomplex in Boxtel, waar een scootmobiel vanwege regelgeving niet in de hal mocht staan. Maar belangrijker nog: ze wilde niet het gevoel hebben stil te komen staan. En gezien het risico op terugval, was de fysiotherapeut ook geen voorstander van een scootmobiel. Deze kon anti-revaliderend werken.
“Ik zocht iets waarbij mijn lichaam actief mee bleef doen.”
Via een vriendin hoorde Petra vorig jaar voor het eerst over een elektrische driewieler. Tijdens haar zoektocht kwam ze uiteindelijk uit bij de Joiny.
“Mijn eerste gedachte was echt: wat ziet dit er gaaf uit.”
Dat gevoel bleef hangen. Het zag er niet uit als een traditioneel hulpmiddel en juist dat sprak haar aan. Bovendien beweeg je actief mee tijdens het rijden. Dat maakte haar nieuwsgierig.
Samen met haar WMO-consulent onderzocht Petra de mogelijkheden. Eerst werd gekeken naar een scootmobiel, maar al snel bleek dat geen passende oplossing binnen haar situatie. Omdat de Joiny niet standaard binnen het WMO-aanbod viel, werd een onafhankelijke ergotherapeut betrokken. Samen vroegen ze een proefrit aan.
Die proefrit veranderde veel.
Tijdens de proefrit maakte Petra kennis met Tonny Sigger van Move2U, die haar op een rustige en deskundige manier begeleidde. Iemand die haar direct vertrouwen gaf.
“Eigenlijk reed ik er meteen mee weg. Alsof hij voor mij gemaakt was”
“Tonny nam alle tijd en beantwoordde met veel geduld al mijn vragen. Hij zei ook eerlijk dat hij de Joiny alleen adviseert als hij er volledig achter staat en het echt bij iemand past.”
Zelfs het meebewegen in de bochten - iets wat vooraf spannend leek - voelde verrassend natuurlijk. Petra vertelt iedereen die interesse toont in de Joiny enthousiast over het unieke Active Balance Technology-systeem van de Joiny en hoe actief en stabiel het rijden daardoor aanvoelt. Zelf noemt zij het “kantelsysteem”. Wat ze aan de geïnteresseerden demonstreert door scheef te gaan hangen op haar Joiny en daarmee één van de unieke verschillen tussen de Joiny en een scootmobiel direct zichtbaar maakt voor de mensen.
Haar ergotherapeut koos uiteindelijk voor de best passende uitvoering, compleet met lumbale rugsteun, een stokhouder en een Basky boodschappenkrat. Hier is Petra erg dankbaar voor. De bordeauxrode kleur koos ze zelf. Dankzij een tegemoetkoming vanuit de WMO én ondersteuning in de vorm van een schenking kon ze de Joiny daadwerkelijk aanschaffen. Ook het opladen kon gelukkig mogelijk gemaakt worden in haar schuur onder haar appartement.
“Toen dacht ik: nu staat niets me meer in de weg.”
Inmiddels heeft Petra ruim 350 kilometer gereden. Ze rijdt graag door het park bij Kasteel Stapelen in Boxtel. Juist daar merkt ze hoe wendbaar de Joiny is. “Die scherpe bochten zijn geweldig. Door die kleine draaicirkel stuur je overal soepel tussendoor.”
Maar wat de Joiny haar uiteindelijk vooral heeft gebracht, gaat veel verder dan mobiliteit alleen.
“Vrijheid natuurlijk. Maar ook vreugde. Speelsheid zelfs.”
Mensen reageren enthousiast wanneer ze haar zien rijden. Kinderen kijken nieuwsgierig op en roepen regelmatig: “Die is vet!” Ook volwassenen spreken haar vaak aan. Mensen die zeggen dat ze, als ze ooit minder mobiel zouden worden, óók zoiets zouden willen. Petra’s ergotherapeut en fysiotherapeut reageren ook enthousiast op de Joiny en zien duidelijk de meerwaarde ervan.
En dat begrijpt Petra goed.
“De Joiny gaf mij niet het gevoel dat ik moest opgeven. Juist het tegenovergestelde.”
Haar wereld werd weer groter. Niet van de ene op de andere dag, maar beetje bij beetje.
En misschien is dat uiteindelijk wel de grootste winst.
Voor anderen die twijfelen heeft Petra daarom een duidelijke boodschap:
“Ga in gesprek met bijvoorbeeld Tonny van Move2U. Maak een afspraak voor een proefrit in jouw eigen omgeving. En probeer het gewoon. Pas als je erop rijdt, voel je wat het met je doet. En vraag de WMO wat ze voor je kunnen betekenen. De Joiny maakt mijn leven weer een stuk rijker en ruimer. En dat gun ik iedereen!”