Move2U over de proefrit aan huis:
“Ik wil weten wat iemand wil terugwinnen”.
Een interview met Tonny Sigger over de Joiny
Tonny, hoe ben je betrokken geraakt bij de Joiny?
“Martin en ik kennen elkaar al jaren. Omdat hij zelf MS heeft en de Joiny is ontstaan vanuit zijn eigen behoefte aan een andere vorm van mobiliteit, heb ik de ontwikkeling vanaf het begin van dichtbij gevolgd.
Ik vroeg hem regelmatig hoe het ervoor stond. Ik vond vooral interessant hoe een nieuw mobiliteitsconcept zich stap voor stap ontwikkelt: niet alleen technisch, maar juist in de praktijk. Hoe zorg je ervoor dat mensen begrijpen wat de Joiny anders maakt en vooral ervaren wat het voor hun dagelijks leven kan betekenen?”
Hoe ontstond het idee om de proefritten bij mensen thuis te verzorgen?
Voor mij was het logisch om naar de mensen toe te gaan. Dat past bij de manier waarop ik vanuit Move2U werk. Je wilt een mobiliteitsoplossing niet alleen demonstreren, maar beoordelen in de omgeving waarin iemand deze straks echt gaat gebruiken.”
Wat wil je tijdens het eerste gesprek ontdekken?
“Eerst wil ik weten wie ik voor me heb. Waarom zoekt iemand een mobiliteitsoplossing? Wat lukt niet meer? Wat mist diegene daardoor? En wat zou iemand graag weer willen doen?
De één wil zelfstandig boodschappen kunnen halen. Een ander wil met de partner op pad, vrienden bezoeken of de hond weer kunnen uitlaten.
Tijdens dat gesprek luister ik en observeer ik. Hoe beweegt iemand? Is er voldoende kracht? Waar zit de onzekerheid?
Ik kijk niet alleen of iemand de Joiny kan besturen. Ik wil vooral weten wat diegene ermee hoopt terug te krijgen.”
Hoe verloopt het praktische deel van de proefrit?
“Ik leg eerst de bediening uit en laat zien hoe het Active Balance Technology (ABT) - systeem werkt. Daarbij vertel ik wat iemand tijdens het sturen, het maken van bochten en het stoppen kan verwachten.
Daarna stel ik het zadel goed af en beginnen we in een lage stand. Ik loop mee en geef rustig aanwijzingen bij het wegrijden, remmen en bochten maken.
De eerste minuten zijn vaak spannend. Toch zie je meestal snel een omslag. Iemand begint voorzichtig en rijdt even later meestal zelfstandig met een glimlach rond.”
Welke praktische vragen kun je tijdens een proefrit aan huis beantwoorden?
“Thuis zien we meteen wat in het dagelijks gebruik belangrijk is. Past de Joiny door de schuurdeur? Is er voldoende ruimte om hem te stallen en is er een mogelijkheid om de Joiny daar op te laden? Kan iemand goed omgaan met de bestrating, de oprit en de bochten rondom het huis? En kan de Joiny eventueel mee in de auto?
Ik neem ook verschillende accessoires mee, zoals diverse zadels, een ruggensteun en de Basky. Zo kunnen we direct bekijken welke uitvoering prettig zit en past bij de manier waarop iemand de Joiny wil gebruiken.”
Voor wie kan de Joiny geschikt zijn?
“De Joiny is bedoeld voor mensen die niet meer of niet voldoende kunnen trappen op een gewone fiets, maar voor wie een traditionele scootmobiel niet passend voelt”.
Veel mensen willen ondanks hun lichamelijke beperking zelfstandig naar buiten en actief blijven deelnemen aan het dagelijks leven. De Joiny sluit daarbij aan doordat hij elektrisch wordt aangedreven, terwijl de zithouding en rijervaring dichter bij fietsen blijven.
Een belangrijke eigenschap is het ABT-systeem. Dit ondersteunt de Joiny tijdens het rijden en zorgt voor een vrije, vloeiende en dynamische rijervaring. Tegelijk blijft de gebruiker actief betrokken: je stuurt, anticipeert op bochten, beweegt mee en gebruikt voortdurend aandacht en coördinatie. Het systeem ondersteunt dus niet alleen de rijervaring, maar nodigt ook uit om lichaam en geest tijdens het rijden actief te blijven gebruiken.
Mensen met balansproblemen twijfelen soms of een proefrit zinvol is. Dat is begrijpelijk. Balansproblemen in het dagelijks leven betekenen echter niet automatisch dat iemand de Joiny niet veilig kan gebruiken. Juist dankzij het ABT-systeem kan iemand ervaren hoeveel actieve controle nog mogelijk is. Een traditionele scootmobiel met een star frame vraagt doorgaans veel minder actieve balanssturing en meebewegen. De Joiny nodigt de gebruiker juist uit om tijdens het rijden actief te blijven reageren. Tijdens een persoonlijk begeleide proefrit wordt altijd zorgvuldig beoordeeld of dat voor de betreffende persoon veilig en passend is.
De Joiny kan daarmee een uitkomst zijn voor mensen die tussen twee bestaande mobiliteitsoplossingen vallen: fietsen lukt niet meer, maar een traditionele scootmobiel sluit nog niet aan bij hoe zij zich willen verplaatsen en in het leven willen staan.
Wat maakt de Joiny vanuit revalidatie-oogpunt anders dan een traditionele scootmobiel?
“Daar zit voor mij een belangrijk verschil. Een traditionele scootmobiel kan natuurlijk enorm waardevol zijn voor iemand die anders niet zelfstandig naar buiten kan. Maar er bestaat ook zoiets als een anti-revaliderende werking. Daarmee wordt bedoeld dat een hulpmiddel meer lichamelijke functies kan overnemen dan voor iemand noodzakelijk is. Als je tijdens het verplaatsen nauwelijks meer een beroep doet op bijvoorbeeld balans, rompstabiliteit en coördinatie, worden die functies ook minder aangesproken.
Bij de Joiny is het uitgangspunt juist om de functies die iemand nog hééft zoveel mogelijk te blijven gebruiken. Je hoeft niet meer te trappen, want de aandrijving is volledig elektrisch, maar door het ABT-systeem blijf je tijdens het rijden actief. Je stuurt, beweegt mee in de bochten, corrigeert je houding, regelt je balans en anticipeert voortdurend op wat er om je heen gebeurt.
Dat betekent dat je niet alleen lichamelijk, maar ook cognitief bij het rijden betrokken blijft. Je moet kijken, reageren, sturen en steeds kleine correcties maken. Dat is voor mij wezenlijk anders dan volledig passief worden vervoerd.”
Is daar ook onderzoek naar gedaan?
“Ja. Studenten Fysiotherapie van Saxion hebben in vier deelonderzoeken gekeken naar de lichamelijke verschillen tussen rijden op de Joiny en op een conventionele scootmobiel.
Een van de duidelijkste patronen zagen ze bij de M. multifidus, een stabiliserende rompspier. Tijdens rechtuit rijden en in bochten was bij acht van de tien deelnemers meer activiteit zichtbaar op de Joiny. Ook de bewegingsanalyses geven aanwijzingen voor meer bewegingsvrijheid en een actievere aanpassingsstrategie.
Dat ondersteunt wat wij in de praktijk ervaren: de Joiny neemt het trappen over, maar probeert niet alles wat iemand lichamelijk nog kan óók over te nemen. Juist die resterende mogelijkheden wil je blijven aanspreken.
Voor mij is dat de kern: ondersteunen waar het nodig is, maar iemand actief houden waar het nog kan.”
Wat doe je als iemand veel onzekerheid ervaart?
“Dan neem ik meer tijd. Soms is één bezoek voldoende, soms kom ik een tweede of derde keer langs.
Niet iedereen bouwt even snel vertrouwen op. Dat betekent niet meteen dat iemand het niet kan. Soms is rustig oefenen precies wat nodig is om over die eerste drempel heen te komen.”
Je manier van begeleiden lijkt minstens zo belangrijk als de techniek. Waar komt dat vandaan?
“Coachen en trainen zit al heel lang in mij. Vanuit het voetbal heb ik veel ervaring met begeleiden: goed kijken wat iemand nodig heeft, duidelijke aanwijzingen geven en niet te snel willen gaan.
Dat geduld herken ik ook in een heel andere hobby van mij: het opleiden van honden voor het schapendrijven. Daar bereik je niets door te forceren. Je observeert, stuurt bij en bouwt stap voor stap vertrouwen op.
Die manier van begeleiden neem ik mee naar een proefrit. Als iemand gespannen is, heeft het weinig zin om druk te zetten. Ik wil dat iemand begrijpt wat er gebeurt en op zijn of haar eigen tempo vertrouwen krijgt.”
Welke proefrit is je bijzonder bijgebleven?
“Een proefrit met een vrouw met MS. Ze had vroeger motorgereden en wilde graag weer met de honden op pad kunnen.
De Joiny deed haar denken aan motorrijden. Dat gaf haar direct veel motivatie. Ze zei heel vastberaden: ‘Ik ga dit doen.’
Ik ben uiteindelijk drie keer bij haar geweest om rustig vertrouwen op te bouwen. Inmiddels rijdt ze zelfstandig en kunnen de honden met een speciale adapter mee.
Op een dag stuurde ze mij dat ze alleen een rit van dertig kilometer had gemaakt. Dat vond ik prachtig. Die drive zat al in haar. De Joiny gaf haar weer een manier om die kracht te gebruiken.”
Welke rol kan een ergotherapeut spelen bij een proefrit?
“Een ergotherapeut kent de cliënt vaak al goed en weet wat iemand lichamelijk aankan, waar de beperkingen liggen en welke doelen belangrijk zijn.
Die informatie helpt om tijdens de proefrit gericht te kijken naar belastbaarheid, veiligheid en dagelijks gebruik. Ik begeleid het praktische deel en let op de bediening, houding, controle en het vertrouwen.
Door die kennis te combineren ontstaat een completer beeld van wat voor iemand passend en haalbaar is.”
Je maakte onlangs een proefrit mee waarbij die samenwerking veel verschil maakte. Wat gebeurde daar?
“Het ging om een vrouw met een jong gezin die door een lichamelijke aandoening nog maar korte afstanden kon lopen.
Haar wereld was steeds kleiner geworden. Ze kwam minder buiten, zag minder mensen en kon nauwelijks nog spontaan iets ondernemen. Een traditionele scootmobiel voelde voor haar niet passend.
Haar ergotherapeut keek naar wat er nog wél mogelijk was en wees haar op de Joiny. Nadat ze samen enkele filmpjes hadden bekeken, werd een proefrit aan huis ingepland. De ergotherapeut wilde daar zelf graag bij aanwezig zijn.”
Hoe verliep die afspraak?
“We begonnen binnen met een gesprek. De ergotherapeut vertelde hoe de situatie was ontstaan, welke gevolgen die had voor het dagelijks leven en wat deze vrouw graag weer wilde kunnen.
Dat gaf mij direct waardevolle informatie. Tegelijkertijd merkte je dat zij zich begrepen voelde. Ze hoefde niet alles opnieuw zelf uit te leggen.
Buiten zag ik dat ze gespannen was. Tijdens de uitleg zei iemand: ‘Hier wil je wél op gezien worden.’
Dat brak het ijs. Je zag haar ontspannen.”
En toen begon de proefrit?
“Ja. Doordat haar ergotherapeut haar al had voorbereid, wist ze ongeveer wat ze kon verwachten.
Na een paar minuten begon haar vertrouwen te groeien. Ze lachte en zei: ‘Ik denk dat ik dit wel leuk kan gaan vinden.’
Ze kreeg snel gevoel voor de besturing en het ABT-systeem. Daarna maakten we op advies van de ergotherapeut een langere ronde. Zo konden we niet alleen beoordelen hoe zij reed, maar ook hoe haar lichaam op een langere rit reageerde.
Dat verliep goed.”
Wat gebeurde er na afloop?
“Zij en haar man begonnen direct te praten over wat ze misschien weer samen zouden kunnen doen. Even op pad, een uitstapje maken of ergens naartoe rijden.
Ik vertelde hoe Martin zijn Joiny gebruikt om bijvoorbeeld naar de kermis, een festival of een fietstocht met vrienden te gaan.
Toen zag je haar ogen glinsteren. Zij en haar man keken elkaar aan en die blik zei eigenlijk alles.
Op dat moment ging het niet meer over een mobiliteitshulpmiddel. Het ging over samen weer plannen kunnen maken.”
Waarom werkte deze samenwerking volgens jou zo goed?
“Omdat iedereen vanuit zijn eigen expertise iets toevoegde.
De ergotherapeut kende de cliënt, haar belastbaarheid en haar hulpvraag. Ik kon mij richten op de Joiny en de praktische begeleiding tijdens de proefrit.
Zo werd het geen demonstratie, maar een gezamenlijk onderzoek: past de Joiny bij haar lichaam, haar dagelijks leven en de dingen die ze weer wil kunnen doen?”
Hoe werkt die samenwerking als iemand een Wmo-traject ingaat?
“Dan krijgt ieders rol extra gewicht. De ergotherapeut is richting de gemeente adviserend en brengt onder meer de hulpvraag, belastbaarheid en functionele doelen van de cliënt in kaart.
Tijdens de proefrit beoordeel ik als instructeur of iemand de Joiny veilig kan bedienen en voldoende zelfstandig met de techniek overweg kan. Mijn praktische conclusie - of de proefrit wel of niet slaagt - is belangrijke informatie voor de ergotherapeut.
De ergotherapeut kan die bevindingen vervolgens meenemen in het advies richting de gemeente of een andere vergoedingsverstrekker. Zo vullen de praktische beoordeling tijdens de proefrit en de zorginhoudelijke onderbouwing elkaar aan en ontstaat een sterker en completer eindoordeel.”
Wat gebeurt er als iemand na de proefrit verder wil?
“Dan bespreken we eerst hoe iemand de Joiny wil aanschaffen.
Sommige mensen betalen hem zelf. Anderen onderzoeken of ondersteuning via de gemeente mogelijk is, bijvoorbeeld vanuit de Wmo of met een persoonsgebonden budget. Wanneer daarvoor een offerte nodig is, kan die worden opgesteld.
De gemeente beoordeelt vervolgens de aanvraag. De doorlooptijd verschilt per situatie en gemeente.
Bij particuliere aanschaf kan de Joiny, afhankelijk van de gewenste uitvoering en voorraad, vaak binnen ongeveer twee weken worden geleverd. Ik lever hem zelf af, stel alles opnieuw goed af en neem de bediening nog een keer rustig door.”
Kunnen mensen na de proefrit nog contact opnemen?
“Zeker. Ze mogen altijd bellen of appen wanneer er later nog vragen ontstaan.
Tijdens een proefrit krijgt iemand veel informatie. Het is logisch dat een vraag soms pas later opkomt, wanneer alles even heeft kunnen bezinken.”
Wat wil je meegeven aan mensen die twijfelen?
“Probeer de Joiny uit en betrek jouw ergotherapeut of andere zorgverlener hierbij.
Je kunt filmpjes bekijken en informatie lezen, maar tijdens een proefrit ontdek je pas wat de Joiny voor jou kan betekenen.
We kijken eerlijk of hij past bij je lichamelijke mogelijkheden, je omgeving en de dingen die je graag weer zou willen doen. Soms blijkt een andere oplossing beter te passen. Maar ik zie ook regelmatig dat mensen zichzelf verrassen.”
Ontdek of de Joiny bij jouw leven past
Tijdens een proefrit aan huis komt Tonny vanuit Move2U met de Joiny en verschillende accessoires naar je toe. Zo kun je de Joiny ervaren in de omgeving waarin je hem straks werkelijk wilt gebruiken.
Ook een ergotherapeut of andere betrokken zorgprofessional kan bij de proefrit aanwezig zijn. Door professionele kennis te combineren met de praktijkervaring tijdens de proefrit, ontstaat een zorgvuldig beeld van wat bij jouw lichaam, doelen en dagelijks leven past.
